Soldatenplein werd stukje nieuwe natuur.

Het soldatenbos is niet zo groot, slechts 20hectare groot gelegen in Kessel op een boogscheut van de stad Lier. Men kent het van vroeger als het soldatenplein of Salvatorplein naar de Kesselse patroonheilige Sint Salvador. Jarenlang was het hier militair oefendomein Er zouden vroeger zelfs vliegtuigen zijn geland.

Nu is het domein van het Agentschap”Natuur en Bos”. In de dreef hangt een enorme schommelbank.

Er is een hondenweide en speel- en wandelbos. Door de jaren een is het domein een loofbos geworden met in het midden een klein heidegebied.

Het is overwegend loofbos

Er groeien zomereiken, berken en enorm veel Amerikaanse vogelkers. Er leven veel vogels zoals vinken, tsif-tjafs, en allerlei soorten meesjes. In de winter kan je soms schrikken van opvliegende houtsnippen.

In de grote dreef groeien grote zilveresdoorns waarvan je hier de bladeren ziet die prachtig verkleuren in de herfst en waar de kauwen eten genoeg vinden.

Klikken op de foto’s in de galerij te vergroten

Door het zachte weer groeide hier nog jonge bloempjes en het prachtige groot schildmos

Klikken om foto’s te vergroten in galerij hier onder

In het bos stonden al heel wat paddenstoelen waarvan ik er u enkele toon

Bedankt voor jullie bezoek en reacties

Tot gauw.

Herten burlen in de bronst

Met Corana ging het ritje naar de Ardennen vorig jaar niet door. Dit jaar ben ik met wandelmaatje weer naar de Ardennen gereden om naar de mysterieuze lokroep van de natuur te luisteren in het bos.

Wie het mooist natuurspektakel nog nooit gezien of gehoord heeft kan hier een filmpje op You tube bekijken Het filmpje duurt nogal lang. Je kan het stoppen wanneer je wil en terug spoelen of gewoon niet bekijken als je weet wat de hertenbronst is.

In de bronst wanneer het mannetje op zoek gaat naar vrouwtjes duldt hij geen andere mannetjes in de geburen en laat zijn roep decibellen hard en ver door het woud klinken.

Als je op wandel bent kan je de mysterieuze lokroep horen in het bos .Het hert loopt te burlen om mannelijke herten weg te jagen bij zijn hinden

Ook het kletteren van de geweien kan je in het bos van ver horen en soms zien. Het is een machtig indrukwekkend schouwspel dat men minstens 1 keer in zijn leven van dichtbij moet meegemaakt hebben. Als je op pad gaat met een gids, die de beste plekjes weet wordt je niet ontgoocheld. Het is een unieke kans om midden in de natuur dat overrompelde natuurfenomeen van dichtbij te kunnen aanschouwen. Het is overweldigend en men zal het nooit meer vergeten.

Het begint met duwen met gewei soms hangen ze in elkaar en dat geeft gekletter

Hij blijft maar loeihard burlen om andere mannetjes weg te houden bij de hinden. Naderen ze toch dan gaat hij in de aanval

Dit hert is gekwetst maar heeft het overleefd. Soms vechten ze tot de dood. De sterkste wint.

Hij geeft niet op. Men kan het hert horen als je op wandel bent want het luid burlen resoneert in het bos

Ziet hij toch concurrentie opdagen zet hij de aanval in om hem uit zijn gebied te verjagen

Tot slot een mooie afsluiter van een sfeervolle dag

De bronstperiode is voorbij. Ze loopt van half september tot 10 oktober. De rust is teruggekeerd in het bos.

Bedankt voor jullie bezoeken reacties en fijn weekend.

Op ontdekking in Han-sur-Lesse

Vorig week was ik even in de Ardennen om tot rust te komen.

Een klein beetje gewandeld en het geluk was aan mijn zijde. Zonnige dag met aangename temperatuur van 18°.

Koeien in het groene gras geven altijd een fijn gevoel

We ontmoeten everzwijnen die er vrij rondliepen maar niet tot bij ons konden geraken door speciale wildroosters

Beneden in de vallei kan je soms herten spotten

Af en toe zie je hier ook herten en reeën lopen

De azijnboom heeft zijn schitterend herfstkleed aangetrokken

Bedankt voor jullie bezoek en reacties

Ontmoeting met een viervlekwielwebspin

Met zo’n fijn weer even een kort wandelingetje gaan doen. Oog in oog met een viervlekwielwebspin. Ik kende ze niet en had ze ook voordien nooit gezien.

De viervlekwielwebspin is een kanjer en behoort bij de geleedpotigen in de klasse spinachtigen. Ze behoren tot de familie van de wielwebspinnen. Hun kleuren kunnen verschillen van wit, geel, groen, oranje tot roodbruin, bordeauxrood en alle mogelijke tussenkleuren

Ze zijn gemakkelijk te herkennen aan de 4 grote witte vlekken op de rug en hebben gestreepte poten. Het vrouwtje kan een grootte bereiken van 14 tot 20.5 millimeter. De mannetjes zijn veel kleiner7 tot 11 millimeter. Spinnen tellen wereldwijd 2978 soorten.

De veel voorkomende prooi van de viervlekwielwebspin is de sprinkhaan en libel, maar ze vangt ook vliegen en wespen. De vrouwtjes hebben een opvallend groot bolvormig achterlijf, zeker als ze vol eitjes zitten .Ze zien er dan imposant uit. We zien deze spin in juni en oktober. De spin legt tegen eind oktober haar eitjes in een cocon die ze omspint met spinrag en waar de eitjes in overwinteren.

Je vindt deze spin op de heide ,in lage graslanden, in korte begroeiing. Ze zijn niet giftig voor de mens. Sommige jaren zijn er veel, andere jaren dan weer niet.

Ze maakt wielwebben, zelf zit ze meestal in koepelvormige schuilplaats in het gras verbonden met een alarmdraad. Wordt die aangetikt spoedt ze zich naar de prooi die ze bijt en gif inspuit. Dan kapselt ze de prooi in. Het gif maakt de prooi van binnen vloeibaar .Zo zuigt ze nadien de krachtige voeding op. Ze eet alleen vloeibare voeding

Haar grootste vijanden zijn de vogels, kikkers, hagedissen en hoornaars. Zelfs is ze buiten haar web een onhandig beestje. Ze kruipt dan erg traag en sukkelt ze op haar rug kan ze zich met moeite terug omdraaien

Bedankt voor jullie bezoek en reacties

.