DURBUY HET KLEINSTE STADJE IN SLAAPMODUS

Durbuy is een stadje in de Provincie Luxemburg en ligt in de Ardennen zowel in de Condroz als in de Famenne. Het is het kleinste stadje ter wereld met slechts 50 inwoners in het oude centrum(info Google) ik ben er al verschillende keren geweest maar nu kon ik er bijna geen foto’s maken.

Zicht op kasteel van Durbuy

Heeft het wat met overstromingen of corona te maken, weet het niet maar het was er doods. Alle straatjes lagen vol rommel, geen gezelligheid, geen drukte. kerstmaterialen, tafels, stoelen op een hoop. Nu moet je niet naar Durbuy trekken het is er een rommeltje van allerlei dingen die in de straten liggen en er niet thuis horen. Bijna alles is gesloten zelfs de enige betaalautomaat werkte niet en men verwees je naar dorp 7 km verder die ook niet bleek te werken.

Dit was zo wat het enige straatje waar men gewoon door kon wandelen en wat het middeleeuwse uitzicht mooi aantoonde.

Dan maar op zoek naar enkele leuke foto’s want alle bezienswaardigheden waren gesloten behalve enkele restaurants met naam.

Op kleine foto’s klikken om te vergroten

Gelukkig waren er kunstwerken

De heel bekende rotsformatie met niet werkende fonteinen en een rietveld. De Falize of Homalus rots is een natuurfenomeen.De rots is meer dan300 miljoen jaar oud en meteen het hoogste punt van het stadje. Ze is Anticlinaal dat wil zeggen dat ze gevormd werd in omgekeerde U vorm.De kalklagen werden onder hoge druk omhoog geduwd en dat kan men hen goed waarnemen vanop afstand

Durbuy is een oud Keltisch samengesteld woord ,dat betekent “de woning van de vesting”

Toen we terug naar de camping reden kregen we nog een kleurrijke zonsondergang te zien.

Bedankt voor jullie bezoek en tot gauw.

Een kasteel hoog op een top in Bomal.

Op wandel in Bomal en omgeving. Dichtbij de kerk en de begraafplaats zien we in de hoogte het prachtige kasteel van Bomal. Het bestaat al sinds 2012 in de huidige vorm. Het is de eerste keer gebouwd in een veel kleiner vorm in de 16de eeuw .Het werd 2de keer verbouwd in 1762 in zijn huidig vorm. Werd een laatste keer gerenoveerd in 2008.Het fraaie kasteel is nu in handen van Tintin Paul een Belgische gerechtsdeurwaarde. Het kasteel staat op een hoogte en is volledig omringd door een muur.

Het kasteel is helemaal omgeven door een muur.
Het kasteel had ook boven een vijvertje met fonteinen die hun water ontvingen van het pomphuis op de Aisne.

In de nok heeft het kasteel een driehoekig fronton waarin het wapenschild staat.

Hier kan je het veel beter bekijken. Een fronton is driehoekig of boogvormig en door lijsten omsloten. Werd bij Grieken en Romeinen veel gebruikt

Vroeger hadden ze een reservoir boven op de heuvel om de vijver en fonteinen en de planten van water te voorzien. Er was zelfs een eilandje met bruggetje. In de tuinen en serres die zich aan de voet van de muur bevonden planten de hoveniers fruitbomen, appels, peren, tafeldruiven en aardbeien.Na de oogst werd het fruit opgeslagenFruit moet bewaard blijven op frisse,donkere en goed verluchtte plaats met een constante temperatuur

De fruitkelder met gewelven is gerenoveerd en bruikbaar langs de openingen in de muur.

Zo zag hun paradijs er uit.. De serres zijn verdwenen. De tuin en serres lagen er jaren verlaten bij en alles was zodanig overgroeid dan men de serres niet meer kon renoveren. De tuin beneden werd gekocht door Durbuy en dadelijk terug aangelegd .Het is nu is nu een prachtig park met rustbanken te gebruiken door iedereen Er staan kunst werken in nissen van kasteel en op de wandeling

Kerkje van Bomal
Heel eenvoudig maar netjes

Op het kleine kerkhof in de hoogte gelegen staan erg veel oude graven sommige gaan terug tot 1850.De laatste oude rustplaatsen zijn bijna volledig overgroeit door mossen

Bedankt voor jullie bezoek en reacties en tot gauw.

Ontdekking van het pomphuis op de Aisne

De Aisne is een rivier in de Belgische provincie Luxemburg en een zijrivier van de Ourthe te Bomal met een lengte van 31km. De bron ligt op 610 m dicht bij de”Baraque Fraiture” en mondt uit in de Aisne bij Bomal. Na een erg steil verval kont de rivier in een breder dal waar ze een bochtig parcour volgt. Ze passeert de gemeente Erezée en komt dan via de “Rots Frène Durbuy ” om uiteindelijk op een hoogte van 190m uit te monden in de Aisne .

Je ziet hier het schilderachtig huisje gelegen aan de Aisne dat de Hydro-elektrische centrale met pomphuis is. Vanaf het pompstation werd water opgepompt naar reservoir van het kasteel om de fonteinen te laten werken en de planten te voorzien van water

Wat verder kijk je op de barrage

Het pompstation is open en je kan het gaan bekijken maar het is zo verwaarloosd . Binnen is alles nochtans vroeger gerenoveerd, maar nu heeft men vernielingen aangebracht en graffiti gespoten. Zo enorm spijtig want hier ligt een brok geschiedenis en wetenschap te bekijken .De deur was er uit geduwd enz.

Je ziet het water zich in de diepte storten op de barrage en het heeft een hoge snelheid

Hier kan men hoogte waterpeil aflezen en toevoer vermeerderen of verminderen

We komen terug in de bewoonde wereld. We gaan over de brug geplaatst door de school van de Genie van Jambes met samenwerking Durbuy en Bomal. Nog een 15 minuutjes en we zijn terug aan de camping

Bedankt voor jullie bezoek en reacties en tot gauw.

Even grenzen verlegd. Ik was op ontdekkingstocht in de Ardennen

Wandelen in de streek rond Durbuy en Bomal. Ik laat je meekijken door mijn ogen .Goed gevroren -6° en vroeg in de morgen naar buiten waar de natuur dan nog niet ontwaakt is en de koude de omgeving een extra touch geeft.

De Ourthe stroomt door het landschap zich niets aantrekkend van het krakende geluid dat weerklinkt als ik langs de rivier door gras en bladeren loop .Alles stil buiten even het geluid van een trein die in de achtergrond voortsnelt. Geen vogelgezang maar geluid van het klotsende water langs rotsblokken in de stroom en dan denk ik even aan het gedicht dat op een aquarel geschilderd thuis in de gang hangt.

  • De Steen(lied van Bram Vermeulen)

Ik heb een steen verlegd,
in een rivier op aarde.
Het water gaat er anders dan voorheen.
De stroom van een rivier, hou je niet tegen
het water vindt er altijd een weg omheen.
Misschien eens gevuld, door sneeuw en regen,
neemt de rivier m’n kiezel met zich mee.
Om hem, dan glad, en rond gesleten,
te laten rusten in de luwte van de zee.

Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten
Ik leverde bewijs van mijn bestaan
Omdat door het verleggen van die ene steen
De stroom nooit meer dezelfde weg kan gaan

De Ourthe stroomt voort .Verder is het stil, de wereld is blijkbaar nog niet wakker. Onder mijn voeten kraakt het ijs op het bevroren gras. De mist is al beginnen optrekken

Een madeliefje kan door de zwaarte van het ijs haar kopje bijna niet rechthouden

Klikken op kleine foto’s om te vergroten en ga dan verder met de >

Bedankt voor jullie bezoek en reacties.

Tot gauw.

Op de heide blaast de wind al mijn zorgen weg(deel 2)

Op een grijze dag als gisteren is op de heide toch nog veel meer te zien dat men verwacht. Een paar jaar geleden trof ik daar winterjuffers aan en dat is geen verhaaltje want die bestaan echt. Nu heb ik ze spijtig genoeg niet gezien.

Deze mosjes hebben een erg plezante naam” gewoon pluisdraadmos”

In deze boomstam zitten heel veel gaatjes sommige zijn afgedekt daar zitten insecten in die er overwinteren. Meestal zijn het wilde bijen. De natuur mag je niet verstoren want dat vraagt te grote inspanning van de insecten, dus niet verstoren aub.

Open rendiermos veel gebruikt bij bloemenschikken.Ik zie soms mensen hele plekken plukken en mee nemen. Op de Kesselse heide mag je geen heide,paddenstoelen of mossen plukken

Misschien vraag je wel af wat ik wil tonen. Het is een overwinteringsplek van een insect .Let er maar eens op als je op wandel gaat. Je kan ze nu op verschillende plekken spotten. Ze hangen met een draadje aan takken. Er zar een vliesvleugelig insect in

Dit is het 2 de vennetje op de Kesselse heide

Klikken op kleine foto’s om te vergroten en verdergaan met >

Bedankt voor jullie bezoek en reacties en tot gauw.

Op de heide baast de wind al je zorgen weg

Vandaag was het grijs maar droog en niet te koud dus even een wandeling op de heide. De mosjes beginnen flink te groeien en maken miniatuur landschapjes. Ik vind er ook schuilplaatjes van insecten

Nu is het er vrij rustig maar binnenkort krioelt het hier van libellen en juffers

Op de zandvlakte bouwen kinderen met takken een huis

Gele trilzwammetjes trekken de aandacht

Op het moment staan er heel veel mossensoorten.Ik toon wat ik er vond

Wat meer uitleg over de knikkergallen en zijn bewoners. -uit knikkergallen komen zowel vrouwelijke als mannelijke galwespen -vrouwelijke wespen zijn bruin met gele poten en antennes met 13 geledingen en zijn groter dan de mannetjes -Mannetjes hebben een zwarte kleur, gele poten en antennes met 14 geledingen gallen kunnen ook aaltjes,mijten of andere vliesvleugelide insecten bescherming bieden-

U ziet hoeveel soorten mossen er op de heide groeien, maar er zijn er nog meer. Nadien volgt deel 2

Bedankt voor jullie bezoek en reacties en tot gauw.