De lente lonkt

In mijn tuin en langs bos en waterkant trekken ze momenteel alle aandacht naar zich toe. Ze staan al een hele tijd in bloei . Hier ziet u de mannelijke katjes, de vrouwelijke bloeiwijze is zo mini dat veel mensen ze nog niet gezien hebben. Aan de uiteinde van de takken komen de kleine roze bloemetjes piepen. Momenteel zijn de katjes zeer lang en als je ze voorzichtig tegen tikt zie je de wolkjes stuifmeel verschijnen .Ze zijn erg vroeg en dat is dan weer slecht nieuws voor diegene die last hebben van hooikoorts

Mooie kleurschakeringen in de katjes van de hazelaar .De katjes van de es, populier en andere soorten zullen nu gauw volgen.

De eerste wilgenkatjes bloeien al

Bibberweer

Eventjes een frisse neus gaan halen . Langs kanaal is het ’s morgens rustig .Wat nachtvorst hier en daar ,wat bevroren gras en wat rijm op de takken van de bomen. Al gauw brak de zon voorzichtig door en verscheen een helblauwe lucht. In een kwartiertje was de rijm weg maar de grond bleef wel bevroren. Vermits het daar een open landschap is voelt het kouder aan dan het is. Geen wind en een watervlak als een biljartlaken geeft mooie weerspiegelingen. Maar het mooie liedje duurde niet lang want voor de middag nog was de blauwe lucht verdwenen en gingen de hemelsluizen open en kletterde de regen tegen de ruiten.

Het weerbericht geeft kans op gladheid en misschien wat sneeuw. Afwachten maar.

Ongewoon

Moest vandaag ergens iets gaan halen en ik zag ze weer staan in de wei. Neen ik was niet in Yellowstone maar bij ons in de Kempen.

Heb mijn fototoestel altijd bij me. Zie wat de overvloedige regen met ons landschap doet ,het was daar één grote modderpoel. Toen ik uit de ik wagen stapte zonder het goede schoeisel kon ik me met moeite overeind houden .

Ik leunde tegen mijn wagen om niet onderuit te gaan. .Deze kolossen kunnen tegen elk weertype. Ze hebben er eten in overvloed en een stal maar ze lopen liever buiten. Ik met mijn vieze schoenen terug in de wagen. Een uitgebreide fotoreportage zal dus even moeten wachten.

Bloedrode Amaryllis

Het is een plant die bloeit in de winter .Het is een bol zo groot al een appelsien die prachtige klokvormige bloemen met heel lange meeldraden geeft. Uit 1 bol groeien soms .tot stengels met 4 bloemknoppen De bloemen staan op een lange stengels. De eerste bloeide met kerstmis en nu staat er weer een 2de mijn nieuwe stengel vier bloemknoppen open. Zo’n bol die 5 euro kost geeft dus lang plezier. De plant is afkomstig uit subtropische gebieden zoals Zuid-Amerika ,westen van Brazilië, bepaalde plekken in Chili en Bolivia .waar hij in de natuur bloeit.

Hier zie je een bloedrode variant maar ze zijn er in heel veel kleuren en ook gevlamde en omranden bloemen. Ze staan op een lang steel en bloeien soms 2 maanden lang

Veel mensen gooien de bol weg als hij uit gebloemd is maar dat hoef je niet te doen.Zet hem als de vorst voorbij is buiten op een warmeplek in de zon of in een serretje.Zorg zeker voor voldoende licht .Tegen eind september begin oktober naar binnen halen.Hij heeft veel bladern gekregen maar laat die er maar gewoon aanstaan.Ze zet de plant daan 8 weken bij een temperatuur van 8 tot 15 graden en zorgn dat de plant niet uitdroogt.De bladeren vallen er in die periode af.Zet na de 8 weken op een plaats van 20° zoals een living tegen kerst bloeit hij dan weer.Als de knoppen verschijnen meer water

Weetjes

-De plant behoort bij de narcis familie . -Hij Kreeg zijn naam Amaryllis door dat hij genoemd is naar een herderin uit de idylle van een Griekse schrijver en een pastorale van de Romeinse schrijver “Eligius” -Je kan hem ook in bloei trekken op water -Geef de plant 6 à 8 weken winterrust .Knip de bladeren af en pot de knol terug op in verse potgrond. De neus van de bol mag niet onder de grond zitten .Veel succes.

Bedankt voor het bezoeken van mijnblog.

Onverwacht

Ik was op wandel in de omgeving van Herenthout toen ik langs de weg een plaat met wegwijzer zag staan. “Herlaar watermolen”

Had er nog nooit over gehoord en heb de pijlen dan maar gevolgd. Het is een watermolen gelegen op de “Wimp” een bijrivier van de Nete.

Het eerste wat ik op mijn weg tegen kwam was een vijver omringd door bossen.

Dit gebouw is beschermd sinds 1986.Het huis aan de rechterkant is het molenhuis dat al gerestaureerd is .Daarnaast ligt het gebouw van de watermolen wat vroeger een strooien dak had dat nu vervangen is door metalen platendak . Het geheel maakt deel uit van een prachtig omwald waterslot vroeger “Hof ten Hove” genoemd werd.

U ziet de achterzijde. Het is eigenlijk een dubbele onderslagmolen met muurtje in het midden. Aan de linkse kant watermolen met functie als korenmolen en aan de rechterzijde een olieslagmolen die al voor 1817 verwijderd werd.

Hier zie je de molen van wat dichter. Het is de enigste watermolen in de provincie Antwerpen waarvan het binnenwerk nog volledig in hout is en de enigste watermolen in de Kempen waarvan het traditioneel waterwiel in hout nog bewaard is gebleven. De watermolen in al buiten gebruik sinds 1900.

Hier zie je de watermolen vooraan langs straatzijde. Op de gevel boven de zandsteen rondboog zie je het jaartal 1471 geschilderd. De boog boven de bakstenen waterradruimte is er voor overbrugging van de Wimp en bestond uit natuursteen waaronder je de houten loopbrug over rivier kan zien.

Op het kasteeldomein kwam ik een ruiter tegen

Hoofdingang van het feodaal kasteel Herlaar in lang verleden tijd “hof ten Hove” genoemd. Het kasteel werd in eind 13de eeuw gebouwd en heeft een monumentale ophaal brug die sinds de laatste restauratie niet meer werkt

Prachtig zicht op waterslot of feodaal kasteel van Herlaar.

Gelieve op de kleine foto’s te klikken om te vergroten

U ziet één van de wachttorens,sluisje op een beek,waterparij en de hofkapel