Alle kleuren van de regenboog.

Alle bossen zijn mooi maar als we eerlijk zijn gaat er niets boven de charme en diversiteit van een loofbos .Hier komen de kenmerken van een seizoen te voorschijn. Kaal in de winter, frisgroen in de lente in de zomer zien we ontelbare soorten katjes en in de herfst worden alle register opengetrokken en krijgen we alle kleuren van de regenboog en als de zon dan van de partij is kunnen we genieten van een herfst wonderland.

Hollend achter een bal

Op wandel in het soldatenbos kom je niet alleen bomen en paddenstoelen tegen maar ook een jonge speelse hond, hollend achter een bal .

De snelheid opdrijvend en plots de remmen toegooiend om me nieuwsgierig te begroeten.

Zijn tong uit zijn bek na de supersnelle snelheidsrit achter een bal aan maar stoppen en me zeer aandachtig aankijkend, denk dat het fototoestel rond mijn hals hem volledig onbekend was.

Zijn glanzende gevlekte pelsenjas, glinsterende oogjes en volledige concentratie op mij gericht. Kijk maar naar zijn oren die vertellen alles.

Soldatenbos nieuw opengesteld natuurdomein.

Het soldatenbos is slechts 20 ha groot.

Is ook gekend als soldatenplein of Salvatorsplein

Hier werden vroeger ook manoeuvers en dropping voor soldaten uitgevoerd Op dit militair domein zijn ooit vliegtuigen geland en het was tot enkele jaren geleden “Verboden terrein” Nu is het eigendom van” Natuur en Bos”

Dus weer een stukje nieuwe opengestelde natuur dicht bij Lier. Het domein bestaat vooral uit loofbomen :vogelkers, berken, zomereiken en een dreef met zilver-esdoorn. In het midden van het terrein is een klein heideveldje. Het is een paradijs voor veel zangvogels:  tjiftjaf, vinken, roodborstje en allerlei soorten mezen. In de winter kan je er ook de houtsnip wel eens ontmoeten. Het bos met zijn ontelbare kronkelweggetjes staat propvol paddenstoelen, vliegenzwammen, boleten, goudvliesbundelzwam, zwartpurpere russula, rood gerande houtzwam, grote trechterzwam, grote stinkzwam enz.

Onderweg naar het soldatenbos

Klikken op de foto’s om te vergroten

De laatste loodjes wegen het zwaarst

Het grasklokje is een vaste plant die zowel in Nederland en België niet meer wettelijk beschermd is. Hij wordt tussen de 1 en 50 cm hoog en is meestal blauw van kleur maar er bestaan ook witte exemplaren

Het bloempje heeft de vorm van een klokje met 5 lobben. De bloemkroon knikt. De bladeren van het grasklokje zijn lancetachtig en de bladrand is niet getand. Het groeit op goed doorlatende grond ,op stenige plaatsen zoals taludhellingen van spoorwegen, in rotsspleten en ook in graslanden. Het gaat achteruit door teveel bemesting. .

Het plantje is de waardplant voor verschillende nachtvlinders zoals de wolfsmelkuil en verschillende spanners.

Volksgeloof: Vroeger werd geloofd dat het plukken van het grasklokje onweer aantrok. De plant werd vroeger in de oude volksgeneeskunst toegepast bij behandeling van epilepsi

Ik vond in oktober nog bloemen van het grasklokje. Wetenswaardigheden: Het is een bijen en hommelplant. De bloempjes zijn eetbaar met radijsachtige smaak maar zoeter en zachter en de jonge bladeren zijn ook eetbaar en doen denken aan veldsla.

Juweeltjes van de natuur

Je ziet er supersnel vliegen van juni tot november langs watertjes met veel oeverbegroeiing. Het zijn vrij grote echte libellen 56-64mm en noemen paardenbijter en behoren tot de familie van de glazenmakers maar zijn één van de kleiner libellen van deze familie. Ze kunnen heel grote afstanden afleggen en zijn ook snelle vliegers en niet bedreigd.

Ze lijken kantenvleugels te hebben .Het borststuk is donker. Langs de zijkant hebben ze gele banden. die aan de bovenkant blauw getint zijn. Het achterlijf is donker met mozaïektekening van licht gekleurde vlekken met blauwe plekjes met in het midden 2 kleine driehoekjes. Het mannetje heeft bruin-blauwe ogen

Vrouwtjes verschillen van de mannetjes: – Ogen bruin met geel of groen – Achterlijf zowel bruin of geel – Op laatste segmenten gele vlekjes

De vrouwtjes leggen hun eitjes in water met veel planten. De larven sluipen volgend jaar uit van eind juni tot eind september.

Alhoewel ze paardenbijter noemen bijten ze niet dat komt door het feit dat ze dicht tegen het lijf van paarden aanvliegen maar niet om te bijten maar insecten te vangen daar door lijkt ze te bijten maar dat klop niet.

InfoNnatuurpunt

Samenhang in de natuur

Het ene kan niet zonder het andere dat is het succes van moeder natuur.

Na de bloem en de bestuiving verschijnt er een zaaddoosje dat er voor zorgt dat er volgende lente weer nieuwe planten komen. Daarvoor is samenwerking nodig met bijen, insecten, vogels, de wind, zon en regen. Het ene kan niet zonder het andere.

U ziet hier boven het zaaddoosje wilde kardinaalsmuts